فرو می برد او چنگل بسر بیش

که تا او را براندازد ز پرده

مگر گردد بآهن دور کرده

چو آهن بیشتر بردی فرا پیش

ز زخم چنگل او شاه زاده

فغان می کرد از درد چکاده

ز بالا آن همه شاگرد می دید