پسر با تو چه می گرئی چنین زار

نه چندان ریخت اشک آن کار دیده

که ریزد ابر با بسیار دیده

وزیرش گفت ای غافل ازین کار

زبان بگشاد نابینای دلتنگ

که خون می گرید از درد دلم سنگ

که می گردید عمری در سر من