کنون چون آمد این مهر وی عشاق

که خون می گرید از درد دلم سنگ

که می گردید عمری در سر من

که یک دم این پسر آید بر من

مرا دو چشم می باید ز آفاق

اگر جویان او زین پیش گشتم

کنون جویان چشم خویش گشتم