اگرچه بود آن سرگشه در بند

خود او دل گرم بود از دیرگه باز

دل سرهنگ از شادی چنان بود

که گوئی ملک نقدش صد جهان بود

بمردی خویشتن را می نیفکند

شبانروزیش کار آن پسر بود

بهر دم خدمت او بیشتر بود