زیاده کن که تا نبود جدائی

که نبود وصف آن کار سخن گوی

دعا می کرد آن دلخسته هر روز

که یارب این همه ناکامی و سوز

وزین زندان مده ما را رهائی

مرا چون هست این زندان بهشتی

بنفروشم بصد بستانش خشتی