به پیش تخت آن همیان بیابی

ز حق یک یک نفس در زندگانی

چو آن یک یک قراضه می ستانی

چو فردا عمر جاویدان بیابی

هزاران قرن ازان عمر گرامی

دمی نبود چنین دان گرنه خامی

چون آن دم را گذاشتن روی نبود