هزاران قرن ازان عمر گرامی

چو آن یک یک قراضه می ستانی

چو فردا عمر جاویدان بیابی

به پیش تخت آن همیان بیابی

دمی نبود چنین دان گرنه خامی

چون آن دم را گذاشتن روی نبود

هزاران قرن پس یک موی نبود