زمانی خویشتن را مرغ سازم

بشادی می زیم بر هر کناری

گهی در صلح باشم گاه در حرب

بود جولانگه، من شرق تا غرب

زمانی همچو مردم سرفرازم

زمانی کوه گیرم چون پلنگان

زمانی بحر شورم چون نهنگان