که هر کو دوستدار پیر گردد

که در مردم اثر از وی عیانست

بزرگی را که مرد کار باشد

برش بنشین کاثر بسیار باشد

همه تقصیر او توفیر گردد

ولیکن تو نه پیری نه مریدی

که یک دم بایزیدی گه یزیدی