ولیکن تو نه پیری نه مریدی

برش بنشین کاثر بسیار باشد

که هر کو دوستدار پیر گردد

همه تقصیر او توفیر گردد

که یک دم بایزیدی گه یزیدی

تو تا کی برج دو جسدین باشی

میان کفر و دین ما بین باشی