چرا یک شب نکردی صبر تا روز

به پیش سگ دراندازد براهم

مرا گوید ندانستی تو جاهل

که نبود مست را گفتار عاقل

که تا هشیار گردد شاه پیروز

کنون او رانخواهم برد با خویش

که شه مستست و ما را کار در پیش