یقین می دان که چون جوزست و گنبد

که این جوزست از سر تا قدم پوست

که می افشاند او بر گنبد ای دوست

چو او از صدق معنی می نجنبد

تو همچون جوزی از غفلت که داری

نود نه نام بر حق می شماری

چو در تو هیچ نامی را اثر نیست