تو همچون جوزی از غفلت که داری

که می افشاند او بر گنبد ای دوست

چو او از صدق معنی می نجنبد

یقین می دان که چون جوزست و گنبد

نود نه نام بر حق می شماری

چو در تو هیچ نامی را اثر نیست

ز صد کم یک ترا صد یک خبر نیست