ولی بوئی نبردی از وصالش

چنان در عشق محکم گشت بندش

که پند کس نیامد سودمندش

نبودی صبر یک دم از جمالش

مگر بود اتفاق غم گساران

که روزی اوفتاد آغاز باران

همه صحرانشینان می دویدند