مگر بود اتفاق غم گساران

که پند کس نیامد سودمندش

نبودی صبر یک دم از جمالش

ولی بوئی نبردی از وصالش

که روزی اوفتاد آغاز باران

همه صحرانشینان می دویدند

بزیر خیمه سر در می کشیدند