وزان چاه بلا آسان برستی

بدو گفتی که دستی در زن ای شاه

برآی از قعر این گرداب و این چاه

زدی شه در عصای زال دستی

چو آمد روز دیگر شاه بر تخت

وزان خواب شبانگه تنگ دل سخت

درگ ره پیر زن را دید مهجور