وزان خواب شبانگه تنگ دل سخت

زدی شه در عصای زال دستی

وزان چاه بلا آسان برستی

چو آمد روز دیگر شاه بر تخت

درگ ره پیر زن را دید مهجور

که می آمد برای داد از دور

عصا در دست و پشتش خم گرفته