چنین چون سوخته من از توام زار

که تاریک از که ام الا ز آتش

مرا تو سوختی در روشنائی

کنون گوئی نداری آشنائی

بلطفی سوخته خود را نگه دار

چو عجن سوخته بشناخت آتش

ز عالم دست با او کرد درکش