ولی دانی که تا جان برقرارست

مشو از بندگی یک لحظه ساکن

نمی دانی که مردودی تو یانی

ز حکم رفته مسعودی تو یانی

ترا بر امر رفتن عین کارست

تو این می دانی و آن می ندانی

یقین نتوان فکندن بر گمانی