نپرسید از تو چون می آفریدت

امام خواجه را گو ای زره دور

چو تو حق را نه هم رازی نه دستور

چو حق می کرد در اول پدیدت

بمرگت هم نپرسد از تو هیچی

تو خوش می باش حالی چند پیچی

چو بی تو آوریدت در میانه