ولیکن از کرم پوشیده باشد

پیمبر گفت پس تو می ندانی

که بر حق ذره نبود نهانی

گناهت ذره ذره دیده باشد

چو حبشی این سخن بشنید ناگاه

برآورد از دل پر خون یکی آه

چنان آن آهش از دل تاختن کرد