چو حبشی این سخن بشنید ناگاه

که بر حق ذره نبود نهانی

گناهت ذره ذره دیده باشد

ولیکن از کرم پوشیده باشد

برآورد از دل پر خون یکی آه

چنان آن آهش از دل تاختن کرد

که مرغ جانش را بیخویشتن کرد