منم ای مهربان سلطان عالی

ز بانگ پای سلطان مرد از راه

بجست از جای و بانگی زد بران شاه

که هان تو کیستی شه گفت حالی

تو باری کیستی ای مرد کاری

که سلطان را چنین شب پاس داری

زبان بگشاد مرد و گفت ای شاه