که سلطان را چنین شب پاس داری

که هان تو کیستی شه گفت حالی

منم ای مهربان سلطان عالی

تو باری کیستی ای مرد کاری

زبان بگشاد مرد و گفت ای شاه

منم مردی غریب بی وطنگاه

وطنگاهم بجز درگاه شه نیست