به بی برگی تو دایم سردرآری

کسی کو نقد خورشید الهی

بدست آرد دگر داند ملاهی

اگر تو برگ سر عشق داری

که گر این سر همی خوانی جهانی

نمی باید سر خویشت زمانی

که چون از شمع سر یابد جدائی