نمی باید سر خویشت زمانی

اگر تو برگ سر عشق داری

به بی برگی تو دایم سردرآری

که گر این سر همی خوانی جهانی

که چون از شمع سر یابد جدائی

سواد جمع یابد روشنائی

قلم را سر بریدن سخت زیباست