سکندر جست و مرد اندر جوانی

بسا راحت که آمد زو بروحم

تمامست از سفر این یک فتوحم

ز بیم مرگ آب زندگانی

چه پرسی قصه سد سکندر

توئی هم سد خویش از خویش بگذر

وجود تو ترا سدیست در پیش