بسا راحت که آمد زو بروحم

دلش می گفت ازین غم خون توان شد

سکندر گفت او دیوانه نیست

که عاقل تر ازو فرزانه نیست

تمامست از سفر این یک فتوحم

ز بیم مرگ آب زندگانی

سکندر جست و مرد اندر جوانی