که عاقل تر ازو فرزانه نیست

زدو چشم سکندر خون روان شد

دلش می گفت ازین غم خون توان شد

سکندر گفت او دیوانه نیست

بسا راحت که آمد زو بروحم

تمامست از سفر این یک فتوحم

ز بیم مرگ آب زندگانی