که طوق گردنت سدیست چون عوج

وجود تو ترا سدیست در پیش

تو پیوسته دران سد مانده در خویش

توئی در سد خود یاجوج و ماجوج

تو گر برگیری از پیش این تتق را

چو عوج بن عنق طوق عنق را

اگر آزاد کردی گردن خویش