که می دادم بها سیصد هزاری

امانش داد چندانی که یک حرف

نوشت از خون چشم خود بشنگرف

که هان ای خلق عمر و روزگاری

که تا یک ساعتی دانم خریدن

نبودم هیچ مقصود از چخیدن

چنین عمری شما گر می توانید