تو می باید که هر دم پیش آئی

وزین درت گرامی تر چه چیزست

مده بر باد این گوهر ببازی

که گر خواهی که بازآری چه سازی

تو هر دم تا بکی با خویش آئی

بنفشه چون نه نرگس نبودی

چرا چون این و آن کور و کبودی