تو هر دم تا بکی با خویش آئی

مده بر باد این گوهر ببازی

که گر خواهی که بازآری چه سازی

تو می باید که هر دم پیش آئی

بنفشه چون نه نرگس نبودی

چرا چون این و آن کور و کبودی

همه چون رعد بانگی بی درنگی