کنی از پس جهانی پر بدی تو

بنو هر دم تو در دین پیش می آی

ز خود میرو همی با خویش می آی

که درهر بیخودی و در خودی تو

که تا از هر بدی اندر ره راز

جهانی نیکوئی یابی عوض باز

بهرچت او دهد دلشاد می باش