نزد دم تا سخن جمله بیان کرد

نهاد از بیخودی بر پشت پایش

روان شد خون ز پای فضل حالی

برآمد سرخ و زرد آن صدر عالی

بلطفی قصه زو بستد نشان کرد

چو پیر از پیش او خوش دل روان شد

ز زخمش فضل آنجا ناتوان شد