که ترسیدم که برباید مرا باد

شدی آشفته و سر درکشیدی

چنین گفت او که سر را درکشیدم

ز بس باد بروت اینجا که دیدم

چو بگذشتند سر بر کردم آزاد

ولی چون گند رعنایان شنیدم

شدم بی طاقت و سر درکشیدم