ز شاگردان افلاطون حکیمی

در آن قولنج مرگ خود عیان دید

بسی بگریست اما سود کی داشت

که مرگ بی محابا را ز پی داشت

که ذوالقرنین را بودی ندیمی

نشست و گفت مر شاه جهان را

که آن طبلی که هرمس ساخت آن را