تو می باید که بیخود گردی از شور

مکن تاتو توئی زین روز و شب یاد

ولی تا تو توئی در خویش مانده

نخواهی بود جز دل ریش مانده

شوی پاک از خود و از کار خود کور

که تا تو خویش را بر کار بینی

اگردر خرقه زنار بینی