میان گازری گشتی سیه دار

بخود از پیشه او راگازری بود

همیشه کاراو خود دلبری بود

چو خم دادی سر زلف زره وار

چو بهر کار میزر بر میان زد

میان آب آتش در جهان زد

اگر جامه زدی در آب بر سنگ