چو بهر کار میزر بر میان زد

همیشه کاراو خود دلبری بود

چو خم دادی سر زلف زره وار

میان گازری گشتی سیه دار

میان آب آتش در جهان زد

اگر جامه زدی در آب بر سنگ

گرفتی عاشقان را جامه در جنگ