چو نام دل شنید از دور روباه

نه دندان باش ونه گوش و زبانم

دگر کس آمد و گفت اختیارست

دل روبه که رنجی را بکارست

جهان برچشم او شد تیره آنگاه

بدل می گفت با دل نیست بازی

کنون باید بکارم حیله سازی