چو عاشق نیستی بر هیچ جایش

ندارم طاقت یک جای او من

چه گردم گرد سر تا پای او من

شهش گفتا که از سر تا بپایش

ز عشق او چرا پس بیقراری

بگو تا از کجاست این دوستداری

چنین گفت او که جانم پر خروشش