ز عشق او چرا پس بیقراری

چه گردم گرد سر تا پای او من

شهش گفتا که از سر تا بپایش

چو عاشق نیستی بر هیچ جایش

بگو تا از کجاست این دوستداری

چنین گفت او که جانم پر خروشش

تو می دانی که چیست از در گوشش