که تا برهم زنی دیده، نه بینی

بسنجر گفت غزالی که ای شاه

برون نیست از دو حال تو درین راه

اگر بیداری اینجا چون نشینی

وگر تو خفته این پادشائی

نه بینی هیچ تا دیده گشائی

بملکی چند نازی چند خندی