وگر تو خفته این پادشائی

برون نیست از دو حال تو درین راه

اگر بیداری اینجا چون نشینی

که تا برهم زنی دیده، نه بینی

نه بینی هیچ تا دیده گشائی

بملکی چند نازی چند خندی

که تا چشمی گشائی و ببندی