شه آمد پیشش و گفت ای گرامی

برهنه پای و سر با روی پر خاک

درمنه می کشید و آه می کرد

میان خار خود را راه می کرد

زبان بگشای و بر گو تا چه نامی

چنین گفتا که من محمود نامم

چو هم نام تو ام این خود تمامم