بوقت صبحدم بگریخت از شهر

نشاط و دلخوشی بر وی سرآمد

همه شب می نخفت از هیبت مرگ

شکسته شاخ می لرزید چون برگ

بترک لطف گفت از هیبت قهر

طلب می کرد هارون هر زمانش

نمی یافت از کسی نام و نشانش