بترک لطف گفت از هیبت قهر

همه شب می نخفت از هیبت مرگ

شکسته شاخ می لرزید چون برگ

بوقت صبحدم بگریخت از شهر

طلب می کرد هارون هر زمانش

نمی یافت از کسی نام و نشانش

چنین گفت آنکه مردی پاک دل بود