که وقتی در سرایم کار گل بود

طلب می کرد هارون هر زمانش

نمی یافت از کسی نام و نشانش

چنین گفت آنکه مردی پاک دل بود

ز خانه چون برون رفتم ببازار

یکی مزدور را گشتم طلبکار

جوانی را نحیف و زرد دیدم