یکی مزدور را گشتم طلبکار

چنین گفت آنکه مردی پاک دل بود

که وقتی در سرایم کار گل بود

ز خانه چون برون رفتم ببازار

جوانی را نحیف و زرد دیدم

ز سر تا پاش عین درد دیدم

نهاده تیشه و زنبیل در پیش